İki kardeşin, iki farklı zamanda geçen hikayesinde kardeşler ilkinde on yaşlarında iki çocuk, diğerinde ise yirmilerinin sonlarında iki gençtir. Birbirinden bağımsız gibi duran bu iki hikaye, aslında ilk bakışta göründüğünden daha fazla paralellik barındırmaktadır. Mezarlık başında geçen oyun süresince çocukluk ve yetişkinlik hikayesi arasında keskin geçişlerle gidip geliriz.

İki kardeşin çocuk olduğu hikayede evin kedisi, yetişkin olduğu hikayede babaları ölmüştür. Bu iki yas sürecini birbirlerinden destek alarak aşmaya çalışırlar. Birbiriyle sürekli didişen, tartışan bu iki kardeş, yas sürecinde birbirlerinin en büyük destekçisi olurlar. Yetişkin oldukları hikayenin finalinde bir şekilde orta yolu bulup kol kola eve dönerler. Çocuk oldukları hikayede de tam barışacaklarken sudan bir sebepten yine tartışırlar, abi çekip gider. Küçük kardeş arkasından "O zaman küs ölene kadar!" diyerek onu korkutup geri gelmesini sağlamaya çalışır. Bu taktik işlemeyince abisine yetişmek için arkasından koşar. Oyun finalinde onların güçlü kardeşlik bağının asla kopmayacağını, hiçbir zaman küs kalamayacaklarını öğreniriz.